Wim Verbraeken

Wielrennen (en schaatsen)

2019 was een jaar met vallen en opstaan, de schaatswinter werd vestoord door een ontsteking aan de knie en clusterhoofdpijn, ik kon mijn podiumplaatsen op de Belgische kampioenschappen daarom niet verdedigen en legde snel de focus op de fiets. Met afwisselende emoties….veel pech: een gebroken sleutelbeen waar een dozijn bouten in moesten, drie gebroken ribben en materiaalpech op het UCI WK te Polen. Mentaal was het een heel zware periode na de dood van Bjorg Lambrecht die ik ken van mijn (bij) job als masseur bij de beloften van Lotto soudal U23.
Mijn hoogtepunten in 2019:
Het BK op de piste, waar ik voor de derde keer Belgisch kampioen op de piste werd en het BK op de weg in Booischot, daar kon ik met ruime voorsprong de sprint winnen.
Het WK retro was te Tirol, in de sprint kon ik het afmaken en werd bekroond met de ultieme droom, de regenboogtrui.
Toch de beloning na veel pech en vele trainingsritjes s’morgens vroeg tussen de twee jobs en de twee kindjes door.

Prestaties:

  • Belgisch kampioen retrokoers
  • Belgisch piste kampioen retrokoers op de piste te Wilrijk.
  • Wereldkampioen retrokoers te Oostenrijk.
  • Een reeks kleinere overwinningen waaronder het kampioenschap van groot Brecht (stapelhoef).